Renkli Sözler

 Renkli Sözler

Renkli Sözler

İnsan sosyal bir varlıktır, bir topluluk içinde yaşar ve bu yaşadığı topluluklarında ona yani insana yüklediği belli, başlı bazı sorumluluklar ve zorunluluklar vardır. İnsanın yaşadığı toplumun yanı sıra varoluşsal olarak da insan duygusal ve düşünsel bir yapıya sahiptir. İnsanoğlu hem kendi doğası gereği, hem de yaşadığı insanlar, guruplar tarafından sevilme, sayılma ve takdir görme isteği ve arzusu ile karşısındaki mutlu etme, memnun etme ve duygusunu ifade etme gereği duyar. Bu karşı tarafı etkilemeyi de dili sayesinde yapar. Bu sebeple renkli sözler, dilini insanoğlu geliştirmiş ve insanlar arasında bir iletişim dili olarak kullanmaya başlamışlardır. Renkli sözler; Süslü, anlamlı sözlerdir. Renkli sözler kendiliğinden ortaya çıkar, bir icat değildir, gerekliliktir.
Varlığın yeter ey dost! Ne para isterim senden, nede pul. Günde beş dakikada olsa sesini bana duyur, ruhum dostluğunun sevgisini alsın yeter.

Kimler geldi, kimler geçti şu çarkı dönmeyen hayatımın içinden. Ama bu gel gitler arasında bir sen kalıcı kaldın, mühürlendin kalbime farkına bile varmadan.

Seninle kavuştuk ya sonunda birbirimize. Şimdi mutlu sonda değilim, mutlu sonsuzluklardayım. Hayalini kurduğum, imkânsızım! Seninle cennet bahçelerinde bir bahçedeyim.

Seninle ben ikimiz bu hayatta bir yapbozun parçaları gibiyiz. Birimiz eksik olsa, tamamlanmaz bu oyun.
Öbür yarım, eksik yanım.

Tatlı dilli, Ahu bakışlı… O kara gözlerinde tutsağım, cezamda beraat istemem asla müebbede razıyım burada.

Senin bir gülümsemen yağmur sonrası doğaya doğan ferahlık gibi, rahatlık veriyor benimde kalbime.

Sensizlik asla olmaz benim lügatimde. Seni yazmışım bir kere kader defterime ne silerim, nede sildiririm asla.

Bir varmış, bir yokmuş ile başlar masallar. Ama senin varlığın hep vardı hiç yoksunu düşünmedim. Ebediyen de olacaksın ben yoksam bile.

Sevgi; bir yaşama tutunma çabasıdır insanın içinde. Hem kendini ayakta tutar bu duygu ile insan, hem de çevresinde insan yeşertir sevgi ile dolu olan kalp.

Yalnızlık sadece Allah ‘a mahsustur, ben yalnız yaşamam ki hele dostsuz, arkadaşsız asla. Senin arkadaşlığın ihtiyacım var, sensiz kurumuş ot olurum.Her şeye çizgi çekerim de bu dünyada, bir sana hayır diyemedim asla.

Ne bahardan bir tat aldım, nede şu yazdan. Gönlüm de bir hicran, bir bekleyiş taa geçen kıştan.

Yapraklar dökülüyor gönlümün ağacından ama dışarıda her şey günlük güneşlik. Bilmem kaç bahar daha kendine gelmez bu bendeki çoraklık. Bahçelerin açsın gülleri, bülbül ötsün beklemesin beni.

Umudumu hiç kaybetmedim ben bu dünyada ama çok insan kaybettim hem de hiç yok yere.

Her şeye tahammül eder bu insanoğlu bir nanköre, bir hileye tahammülü yok.

Ahlak iyinin aynasıdır. Ahlaklı insan verimsiz bir tarladaki tek göze çarpan başak gibidir. Kişi ahlakından vazgeçmezse, kimsede ondan vazgeçmez.

Yapılan Yorumlar
Bir Yorum Yapın